Boeken

/in /door

Een wisselend lijstje van boeken die mij momenteel inspireren.

Verslaafd aan ons eigen gelijk, pleidooi voor perspectivistische lenigheid van Lammert Kamphuis.

We kunnen niet niet-denken. En ook al doen we nog zo ons best: we kunnen ook niet niet-oordelen. Dit is een praktisch en prettig leesbaar boekje met oefeningen om je denken soepeler te maken. Een noodzakelijke aanvulling op je abonnement op de sportschool.

 

Ode aan de verwondering van Caroline Pauwels met tekeningen en gedichten.

Een mooi klein boekje waarmee je verwonderspieren – die in de loop van het volwassen leven vaak stijf en stram zijn geworden – een liefdevolle massage kunt geven. Doe het rustig aan, stap voor stap.

 

Wachten, een levenshouding van Dirk de Wachter.

Bij deze Vlaamse psychiater geen professionele distantie of ‘wetende’ diagnostiek. Wel medemenselijkheid en oprechte aandacht. Vanuit ‘la petite bonté’, de kleine goedheid in onze dagelijkse ‘gewonigheid’. Een noodzakelijke stem in onze samenleving met veel teveel onzinfluencers.

Om te kunnen loslaten is liefde nodig

/in /door

Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt,

het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.

Loslaten betekent niet dat ik ‘m smeer,

Het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.

Loslaten is toegeven dat ik het resultaat niet meer in de hand heb.

Loslaten is niet proberen om een ander de schuld geven,

het is jezelf zo goed mogelijk maken.

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.

Loslaten is niet even regelen, maar ondersteunend zijn.

Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.

Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,

maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.

Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen,

het is een ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.

Loslaten is niet ontkennen, maar accepteren.

Loslaten is niet treiteren, schelden of ruziemaken,

Maar juist zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die verbeteren.

Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten, maar elke dag nemen

zoals die komt en er mijzelf gelukkig mee prijzen.

Loslaten is niet anderen bekritiseren of reguleren,

maar proberen te worden wat ik droom te kunnen zijn.

Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,

Maar groeien en leven voor de toekomst.

Loslaten is minder vrezen en meer beminnen.

Autobiografie

/in /door

1
Ik loop door een straat.
Er is een diep gat in de weg.
Ik val erin
Ik ben verloren… ik ben radeloos.
Het duurt een eeuwigheid om de weg naar buiten te vinden.

2
Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in de weg.
Ik doe net alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in.
Ik kan niet geloven dat ik weer op dezelfde plek ben.
Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

3
Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in de weg.
Ik zie dat het er is.
Ik val er weer in… het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open.
Ik weet waar ik ben.
Ik klim ogenblikkelijk naar buiten.

4
Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in de weg.
Ik loop er omheen.

5
Ik loop door een andere straat.

 

Bron: Het Tibetaanse boek van leven en sterven

Het gastenhuis

/in /door

Dit menszijn is een soort herberg:

elke dag weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid:

een flits van inzicht komt

Als een onverwachte gast.

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij!

Zelfs als een menigte verdrietigheden binnenkomt

Die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat,

behandel dan elke gast toch met eerbied.

Misschien komt hij de hele boel ontruimen

om plaats te maken voor een nieuwe mogelijkheid.

De donkere gedachte, de schaamte, het venijn,

Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns

en vraag hen om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.

Zij zijn je stuk voor stuk gestuurd van gene zijde

om jou als raadgevers te dienen.

Djelal al-din Rumi (1207-1273)