Rijk aan wereldwijde verbindingen, arm aan direct contact
Vandaag, 28 november 14.28 uur, is het precies 20 jaar geleden dat Nederland als eerste land buiten de VS aansluiting kreeg op het Amerikaanse ‘internet’. Deze blog is een van de zeer vele mogelijkheden die het wereldwijde internet heeft ontsloten.
In de terugblikken vandaag overheerst het verhaal van de wereldwijde verbindingen en contacten die mogelijk zijn dankzij internet en telecommunicatie. En tegelijk komt bij mij de vraag op hoe we ons verbinden en contact maken met de mensen die recht voor onze neus zitten, lopen of staan?
De afgelopen week was ik veelvuldig in volle treinen. Het aantal keren dat reizigers hun bellende of anderszins lawaai makende medereizigers aanspreken, kan ik niet meer op de vingers van twee handen tellen. In ongeveer de helft van deze situaties zijn ‘aanval’ en ‘verdediging’ typerend voor het elkaar aanspreken.
Dit brengt mij op de gedachte dat wereldwijde verbindingen prachtig zijn en virtueel. Het zijn illusies. Feitelijk is er slechts één realiteit, namelijk de werkelijke situatie waarin ik mij nu bevind. Bijvoorbeeld in een volle trein met medepassagiers die geluid produceren. Het lijkt wel of we die realiteit niet meer kunnen waarnemen omdat we ons virtueel verbindend voortbewegen, met onze oren en ogen vastgeplakt aan mobiele telefoon, blackberry, laptop. Rijk aan wereldwijde verbindingen, arm aan direct contact.
